O crime de Santa Cruz do Valadouro
O libro «O crime de Santa Cruz do Valadouro» obra de Miguel Vila Pernas e publicado pola editorial Edicións do Castro narra os feitos acontecidos o día 22 de novembro de 1888 cando, co ánimo de roubar, seis veciños da parroquia de Bretoña asasinan ao cura Manuel Neira Murado e os seus criados -tamén oriúndos de Bretoña- afogándoos, meténdolles trapos na gorxa e usando uns fungueiros para golpealos para obter un botín de 970 pesetas ao non atopar o resto dos cartos que o cura gardaba na casa. O libro relata a fascinante historia do crime e o posterior xuízo e axustizamento de Manuel Luxilde. Tamén de da conta dos intentos de salvar a vida dos autores do crime de Santa Cruz que teñen éxito en tódolos casos salvo no referido anteriormente. O libro...
Ler máisLugnasad, unha noite máxica
O domingo día 11 de decembro presentouse en sociedade no salón parroquial de Bretoña o documental «Lugnasad; unnha noite máxica» realizado por Miguel García Fernández durante a celebración da pasada edición da festa celta -a decimoquinta edición- do Lugnasad o 5 de agosto de 2011. A presentación asistimos varios membros da Asociación Cultural Auruxeira, algúns veciños e outras persoas do contorno. O evento -moi ameno- estivo marcado pola proxección por primeira vez ante o público do referido documental. A impresión; moi positiva. Un fiel reflexo do que a festa celta pretende transmitir e dos valores nos que se apoia. O documental intercala con acerto intervencións -entre elas a miña (modo autobombo on)- de varios membros presentes a pasados...
Ler máisExperiencia como profesor
Estiben todo este vran como docente dun plan FIP denominado «Programador de aplicacións informáticas». Foron uns meses intensos e bastante estresantes xa que foi un xoves cando se me dixo que empezaba o luns. Sen temario, sen nada preparado, sen tempo, despois dun ano con moito estres,… Nun principio non podo negar que me pareceu unha putada gorda. Pero faise e punto. Non son unha persoa que desfrute diante dunha audiencia, por comprensiva que esta poida ser, como para desfrutar diante dunha audiencia que en moitos casos está obrigada a acudir a este tipo de cursos para non perder as prestacións. O bo de non ter nada preparado e ter que facelo dun día para outro baixo presión é que comprobas como estás de saúde. Mentres os colegas desfrutan do...
Ler máisPasplj e compañía
As vellas historias do baloncesto romántico. Lembro dentro da miña infancia e preadolescencia eses duelos deportivos, convertidos co paso do tempo e da crenza, case sempre certa, de que calquera tempo pasado foi mellor, uns tipos moi altos cunha pelota gorda. Lembro o mundial de España 82, a Perico demarrando, a quinta do voitre,… pero sobre todo lembro baloncesto. A voz de Ramón Trecet achegando a NBA nun programa absolutamente diferente a todo o visto por aquel entón. Os partidos da NBA nos primeiros anos da galega os sábados pola maña. A liga ACB, a copa de Europa de clubes… Épicas batallas, máis alá do deportivo, entre as seccións de baloncesto do Real Madrid e o FC Barcelona; Aito vs Lolo, Norris vs Martín. Dous estilos antagónicos....
Ler máisUnha volta a Bretoña en bicicleta
Unha das cousas que pensaba cando empecei a andar en bicicleta de forma máis seria era que pola zona de Bretoña non había recorrido que fora vistoso. Tamén pensaba que pouco era o que había que percorrer. Unha parroquia pequecha entre a Terra Cha e A Mariña. Un ten dereito a equivocarse. Cun pouco de pedal podemos descubrir ou redescubrir sendeiros esgochados, pistas forestais ocultas e vistas dignas de contemplar. Esta ruta sae, como non, do centro de Bretoña (Barrio da Igrexa) collendo dirección a Mourelle meténdose por camiños que levan as leiras das granxas do Castrillón. Unha vez chegados a Mourelle damos volta ata entrar pola agreste pista que nos levará á linde entre Bretoña e Riotorto xusto detrás de Luxilde. Iniciamos un serpernteo...
Ler máisLugnasad 2011
Foi ben. Mellor do que pensábamos. Unha gran festa celta a deste ano. Máis xente vestida de época que en moitas edicións anteriores salvo, claro está, os tempos nos que os amigos de Xunqueira de Ambía se facían notar. E de que maneira. Eran outros tempos. Xa son historia. O tempo non foi o mellor. Choveu! Daba igual. A xente coa que falei: moi contenta. Realmente parece que a cousa foi moi ben. Sorprendeume gratamente a implicación dos asistentes. Non por inesperada, senón por afectuosa. Sen problemas destacables salvo os provocados polo grupiño de sempre. Xa estamos afeitos. Non pasa nada. Tamén nos visitou Xena "A princesa guerreira". Creo que comera callos Coma sempre o punto álxido foi a celebración das vodas celtas a cargo do druída...
Ler máisGallery
Flickr
