O can

O can chora vendo a pega voar sobre o outeiro. Ela voa, el é o dono da cadea que o encadea. Quixera voar coma ela para ver a terra, pero ha de morrer sen o poder facer por ser can e non ser pega.

Ler máis

Neva

Vento do norte, a xesta arrincada. Está nevando.

Ler máis

Xardín

Centos de herbas arrincadas a diario. Xardín florido

Ler máis

Deus

Negociei con Deus a miña vida pero pedinlle demasiado pouco confiando na súa xenerosidade e Deus so me deu a metade.

Ler máis

Lonxe

As horas pasan, os días morren, e eu sigo aquí. Lonxe da nada, lonxe de ti, máis quérote anque eu siga aquí.

Ler máis