Onte vinte camiñar,
ías cara a estación.
Seguinte sen que te deras de conta,
queríate ver outra vez
anque fora furtivamente.
Un día que nos vexamos
direiche que te quero,
logo, fuxirei coma un covarde
para que non me poidas respostar.
Así seguirei a quererte
crendo que tamén ti me queres.
Da igual que sexa realidade ou ilusión,
para min é o mesmo.
Nada que non saiba calquera persoa de a pé dende fai un década:
??La corrupción urbanística empieza a manchar la imagen de España. Transparencia Internacional, la organización no gubernamental pionera y más importante en la lucha contra la corrupción en el mundo, sitúa la acción de los ayuntamientos como el principal problema de España desde el punto de vista de la corrupción.??
??En España hay una enorme cantidad de dinero negro que se refugia naturalmente en la construcción. Normalmente, un tercio del precio de la vivienda se paga con dinero opaco, con lo que las pérdidas para Hacienda son muy cuantiosas.??
??Se ha extendido la creación, por parte de constructores, de partidos ficticios que se presentan a elecciones locales para conseguir la concejalía de urbanismo y desde ella tomar decisiones que les favorezcan; en otras ocasiones se infiltran en los partidos tradicionales para conseguir esos mismos objetivos.??
Texto completo en “El Confidencial”:http://www.elconfidencial.com/noticias/noticia.asp?id=13847&edicion=25/05/2006&pass
Confirmando isto, en Lugo parece ser común a venta de vivendas de Protección Autonómica en negro. Para mostra este exemplo real da picaresca made in Lugo, onde se piden 10 millóns de pesetas en negro:
!http://static.flickr.com/24/153147673_4907e903b5.jpg?v=0!
Esperando por ti
vin o sol brilar
como nunca antes
Soterrado nas catacumbas
da miña memoria
atopei outras ocasións
nas que o sol tamén me cegou
Hoxe agardo por ti
pero o sol chamoume
quéreme xunto a el
lonxano, extraterraqueo,
fulminante e inmediato
o seu poder é tal
que só agardo
a reunirme con el
e esquecer o meu pasado
A miña putrefacta humanidade
é todo o que me retén
impedíndome alcanzalo
- por qué non fas algo?
- Facelo´que?
- Algo.
- Pa qué?
- Por facelo, por mellorar, por gusto, non sei, …
- Non sabes o qué?
- Bo!, déixao que me rallas.
- Por qué te rallo?
- Mira que es pesado. Déixao xa.
- E logo?
- Veña, adeus, voume, que non hai quen te aguante.
- Por qué marchas? Aínda non me dixeches o que tiña que facer… Qué cabrón! Marchou. Fuxindo das cousas non se solucionan os problemas.
Chove con forza
arrepíame a auga
téñolle medo
“Confirmada a mala calidade da SEAT”:http://www.xinik.com/index.php?title=SEAT
Mirando cara o mar
no vexo nada
nin teño sensacións
non escoito o batuxar das olas
nin oio o chío das gaivotas
todo o que quero do mar
e que oculte o meu cadáver
cando cumpra a miña misión
para que todos crean que son unha pantasma
e non un simple mortal
…
- Así que vas a facer unha casa?
- Si. Xa temos o terreo. Só nos falta a licenza para empezar a obrar.
- Logo cha darán. E despois a por ladrillos!
- Non te creas. Xa fai moito tempo que a solicitamos pero está todo paralizado …
- E logo?
- Nah, parece que algún peixe gordo está preparando un pelotazo urbanístico-especulativo e os do concello estanlle a preparar o terreo. Xa sabes, un pon o carallo e outros poñen a vaselina.
- Que cabróns!
- Isto estache montado así. Mellor calar e mirar para outro lado, que o que se move non sae na foto.
- Non o entendo. Especular neste concello de merda que somos catro gatos? Non vexo eu moito negocio.
- Desengánate que aquí, o máis parvo fai reloxos.
- Merda de país!
- Supoño que entendes agora porque tódalas mafias do mundo se instalan aquí. Están coma na casa.
…
Raído, mellado, tirado, abandoado,
esquecido, perdido, maltratado,
limado, engraxado, desprezado,
maldicido, arrebolado, violado.
Triste destino o do parafuso.
Non sen tempo, anque máis vale tarde que nunca e despois xa de moitas causas anteriores parece que se está a escribir o epitafio da Deputación Lugo. Ese, que para moitos, foi o maior niño de corrupción e caciquismo que esmagou durante décadas a miles para engrandecer a ducias.
Lugo e a súa Deputación son hoxe noticia de primeira plana en tódolos medios españois, non ó estilo marbellí, ben é certo, aquí en todo caso sería un estilo “brústico”, pedestre, gris, decimonónico, caduco e rancio.
Virán algunhas mentres “preclaras” a dicir que todo é froito dunha persecución e que don Francisco é un santo (¿?¿!), dirán que o fiscal os persegue porque lles quere mal, lles ten envexa…
Eu, agardo, ansío, que Xesús Izarrigue non se deteña e chegue ao fondo porque moitos cidadáns estamos xa fartos de que certos porcos coman o millo dos outros e encima digan que é seu.
O certo é que hoxe Ali Babá debe de ter unha certa acidez de estomacal pensando a que se lle ven encima; pero isto vai para largo, que inda falta moito para o San Martiño.
O que está claro é que cando estes se marchen, outros virán e tamén roubarán.
P.D: Outro día contarei como me chulearon nunha ocasión estes da Diputación de Lugo.