O buscador de merda
29 de Septiembre de 2006García, José María García, nunca foi santo da miña devoción. Tampouco o seguín tanto como para ter unha idea formada baseada en feitos. Para máis, inri, fun oínte durante anos de José Ramón de la Morena, ese predicador das ondas, instructor de morais, creador de novos adxectivos que terminou converténdose no que máis odiaba: José María García replica na versión parva. Nunca entenderei como un tío que so sabe de fútbol presente un programa deportivo que cada vez que trata doutros deportes mete a zoca cada vez que abre a boca. Macho, informate!
O día que deixei de escoitar “El larguero” foi hai xa moitos anos unha noite que De la Morena non tivo mellor motivo para atacar a Eugenio Prieto, por aquel entonces, presidente do Oviedo, que a súa gordura. Con isto xa se define por si mesmo De la Morena. O curioso é que De la Morena terminou senón coa mesma talla de pantalón de Prieto cunha moi similar; o karma ou a xustiza divina.
Estoume indo polos cerros de Úbeda. Todo isto ben a conto da entrevista que lle fixo onte Buenafuente a José María García e concretamente a esta frase:
Si el objetivo de la tele es ganar dinero hay que decirles a los dos italianos que chapó y bien. En Tele 5 desde la mañana a la noche: basura. Hay un programa como aquí hay tomate…
No so o tomate, Telecinco e merda en estado puro, produce, vende e empaqueta merda día a día. Outro exemplo é o infame programa “El Buscador” programa amarillista tipo tabloide inglés presentado por un suxeito que se tivera dignidade caeríalle a cara de vergoña cada ver que o piloto se pon vermello.
Ese programa avido de ponzoña desprazouse hasta Austria para investigar o caso da moza que estibo 8 anos secuestrada. Parece ser que pretendían unha entrevista e como non a conseguiron empezaron a utilizar a técnica de acoso e derribo deste tipo de programas. Seguindo ó obxectivo, acosando cos graciosos comentarios, chascareillos e preguntas de subnormal feitas polo becario de torno hasta que calquera que teña sangue nas beas salta ante un imbécil que che está a poñer un micro nos morros e lle metes.
O máis curioso é que un empuxón en calquera de nós non produciría lesións, sen embargo, estes fulanos pseudoperiodistas deben de ser de cristal porque co mais mínimo rasguño teñen que ser internados de urxencia e ir a rehabilitación por meses.
É ven curioso que no primeiro incidente no caso Kampush este presente a prensa española e Telecinco en particular. Eso si, a cadea pouco tardou en sacar punta do asunto no mesmo telexornal desa casa presentándonos ós probes periodistas atacados por un malo malísimo e difamando o señor con afirmacións gravísimas que de ser certas teríanas que contar nun Tribunal e non nunha canle basura.



