Hasta cándo vamos seguir consentindo o maltratato animal?
Aguiño, Tordesillas, Alboraya, …
una mujer de 44 años que arrojó ayer a su perro, un beagle de unos 15 kilos, desde un octavo piso, tras lo que se fue a tomar un café y a tomar un baño a la playa.
El PP presentará en el Congreso de los Diputados una enmienda a la proposición de Ley de reforma del Estatuto de Autonomía en la que reclama que desde el texto estatutario andaluz se haga una defensa de la Fiesta de los Toros, frente a los intentos del “nacionalismo de que se acabe con ella”.
Noticias CanalSur WEB, ANDALUCÍA.
Visto en: Meneame
Escoitando: Soy un animal dos Toreros Muertos
Foi moi divertido: iso é bo. Cando pensei que xa o vira todo non mundo das oposicións, ZAS! pasa algo que te deixa pampo. Son as cousas bonitas da vida: as sorpresas.
Resulta que este sábado aproveitando que era fin de semana, que o Miño anda baixo de caudal e que xa pagara as tasas fun dar unha voltiña por Santiago e de paso facer un exame dunhas oposicións de Auxiliar Técnico de Informática convocadas pola magna e insigne institución coñecida por propios e estraños coma USC.
Despois do pao que me levei co exame de psicotécnicos da Xunta, que me saíu mal a mais non poder estiven uns días un pouco baixo e pensei en pasar de ir facer o exame para a oposición de ATI da USC, máis que nada por non ter nin temario, nin ter estudado nada. O final decidinme a ir. So tiven o tempo suficiente para mirar algo do convenio colectivo do persoal laboral e os órganos de goberno da USC. Lástima que non puñeran nada nin deso, nin de constitución, nin de moitas outras cousas.
O caso e que despois do chamamento de rigor e dos nervos que iso conleva para un asocial agorafobico co ego do tamaño do Titanic, fómonos sentado neses cómodos pupitres dos que dispoñen os futuros lideres do país mentres están na súa etapa de formación ou adoutrinamento, como prefirades. Como coño esperan que alguén mais alto ca un gnomo se dea sentado nesas selas é algo que terían que investigar os de Milenio 3.
Nun principio a cousa tiña bastante boa pinta en canto a tema de organización, salvo tal vez polo amontoamento de xente e o pouco espazo que che da o ter unha persoa por un lado e outra por outro sobre todo cando un deles che esta a meter durante unha hora os seus folios nos morros. Catro exames distintos, quero dicir, iguais pero cas preguntas cambiadas de sitio para dificultar a copia. O truco era localizar alguén na ringleira de abaixo que tivera o exame da mesma cor para poder calcarlle a plantilla. Eu como teño un ego desbocado xamais copiaría porque dubido da intelixencia dos demais. Durante o transcurso da proba descubriría que para copiar na USC non se hai que tomar tantas molestias.
Todo empezaba ben. O paisano que nos leu as instruccións tiña unha voz agradable,foi simpático e claro coas instruccións. Todos sabiamos dende un principio que o exame ía ser facilón para que pasarán tódolos traballadores da USC, as preguntas non restaban é so había tres respostas entre as que escoller. Eu nin ninguén fomos enganados nese aspecto.
Empezamos o exame. A primeira sorpresa foi que as preguntas están en papel reciclable. Ben pola USC. A segunda pregunta foron as preguntas en si. Se tivéramos que cualificar a dificultade do exame de cero a dez; sería de cero. Tendo en conta que o persoal da USC tivo cursos e un temario para preparar este exame, non creo que ninguén deles falle máis de dúas ou tres preguntas. Eu a estas alturas nin me molestei en corrixilo, pa que! Ben, pese a sorpresa das preguntas o exame desenrolábase con normalidade ata que TACHAM! empezou a soar un móbil. Nunca en tódalas oposicións as que teño ido ocorrera iso. Na Xunta para empezar non deixan entrar con móbiles e se te cachan con un votante fora. As instruccións dicían claramente que os móbiles tiñan que estar apagados. Non foi o único móbil que soou durante a realización do exame. Con esto dos politonos: “musiquilla pa mis orejas”
30 minutos despois de empezar uns cantos xa remataramos de respostar o exame e de repasalo. Que facer coa a hora restante? Planificar o próximo paso para a conquista do mundo, pintar uns monigotes, repasar mentalmente a lista dos reis godos,.. En fin, cada un matou o tempo como puido.
O climax da película
Detrás de min copiouse, escoitei susurar un par de respostas. Lembro unha referente ó zócalo dun procesador. Tamén tiven a gran sorte de sentarme cerca do humorista oficial que deleitou ó público máis próximo coas súas graciosas ocorrencias ó estilo Arévalo.
Cando estaba pelexando denodamente contra Morfeo un dos coidadores animounos a velada cunhas desas frases que despois de oilas tes que comprobar os calzoncillos para saber se a diarrea é mental ou real: “Vin a varias persoas copiar, a próxima vez serán expulsados” Por qué non avisan nas bases que podes copiar hasta o primeiro aviso? A próxima vez levo a PDA con tódolos apuntes que teña e copio coma un cabrón hasta o primeiro aviso.
A partir de ai so lembro sombras difusas e unha luz o final dun túnel. Despois espertei, todo fora un sono producto do abuso das gominolas. Nunca estivera na USC, nunca fixera un exame de ATI. Ningún dos acontecemento que relato aconteceu, nin existen as personaxes que menciono. Nin sequera existo eu, … ben eu si que existo, seino polas facturas.
Un país, una civilización se puede juzgar por la forma en que trata a sus animales.
Vin ese comentario aquí e non me resisto a copipastealo.
Eu son gilipollas de campionato, de record guinnes, de medalla de ouro nas olimpíadas. O sábado pasado cando fixen o exame de psicotécnicos da oposición de subalterno da Xuntiña. Parei de escribir cando o ordeou o tribunal: 37 preguntas contestadas. Sabía que perdera tódalas posibilidades. Tiña unha pregunta a que so me faltaba sumar unha opción e parei… Agora vexo esto e danme ganas de partir a parede a cabezazos, máis que nada porque se é certo; non vai pasar nada (aquí nunca pasa nada), se non o é xa me queimou de tódalas maneiras. Despois dunhas cantas opos as costas creo que pode ser certo. Mais que nada porque na anterior convocatoria ocorreu, visto cos meus ollos, e cousas bastante piores que non veñen agora a conto.
Federico Real foi quen gravou estas imaxes onde se pode ver a Juan Lado ou Fillo de Puta, segundo prefiras, torturando ós seus cans. Como consecuencia desto Juan Lado (fillo de puta) foi sancionado con 6.000 €, lástima que o can non vivira para velo.
Nesta secuencia podemos ver a este tipo (Juan Lado) dandolle unha malleira ó can. O video é mellor pero non teño estomago para poñelo. Demasiado forte
Juan Lado, que por se non o mencionei antes, penso que é un fillo de puta, presuntamente para vingarse de Federico Real provocou un incendio na casa del a parte de outros destrozos. O can de Federico Real foi envelenado. ¿Quén sería? ¿Tal vez Juan Lado? ¿Tal vez algún do túzaros que foron increpar ó xulgado a Federico Real?
O que me deixou a cadros foi ver hoxe ós veciños de Aguiño, non todos; supoño que algún haberá que teña cerebro el vez de celebro, insultando e intentando agredir a Federico Real e despois dando vitores e ovacións a o torturador de animais e fillo de puta por vocación de Juan Lado. Xa se sabe como é a chusma cando se xunta. Por algo as guerras se vai en manada e non de un en un. Dende logo eu se fora de Aguiño caeríame a cara de vergoña de ter un maltratador de animais por veciño.
Federico Real comenta ós medios que está pensando en marchar de Aguiño, que a situación e insoportable e que teme polo que poida acontezer.
Solidarízome contigo Federico, este blog non ten a foto dun can por casualidade. Eu tamén sei o que é que un escoura humana che envelene un can. A túa denuncia deu a volta a España, xa todos sabemos o cacho porco cabrón que é Juan Lado e a clase de xente que hai por Aguiño (espero e desexo que non todos sexan como a panda de subnormais que saíron hoxe nas novas).
Nota: As captura de video foron sacadas da web de Antena 3 noticias
Update: O final decidome a enlazar o video para que se vexa como o merdento de Juan Lado desfruta torturando un can atado.
Un dos últimos casos resoltos polo servizo técnico xurídico da Consellería de Medio Ambiente fai referenza aos feitos producidos en xullo de 2004 na localidade de Aguiño, no concello de Ribeira. Grazas á denuncia dun cidadán puido detectarse un caso de maltrato continuo a dous cans –macho e femia- de raza pastor alemán.
O propietario propináballes golpes en distintas partes do corpo con tubos semiríxidos de plástico, actitude que xustificou como “unha intención de asustalos para que non lle comeran as galiñas”. O axente da zona da Delegación Provincial de Medio Ambiente, acompañado por efectivos do Seprona, procedeu ao comiso dos dous cans despois da denuncia, co fin de garantir o seu benestar ata a resolución do expediente aberto.
A consecuencia dos golpes recibidos o macho faleceu a finais de agosto no Hospital Rof Codina en Lugo, onde fora trasladado para realizarlle un exame exhaustivo da súa dolencia. As análises psicolóxicas que lle foron realizadas aos dous cans reflectiron claros síntomas de ter sido maltratados de xeito reiterado. Os animais presentaban actitudes de terror cando recibían unha caricia ou cando alguén se achegaba a eles dunha maneira algo brusca.
Ao propietario foille imposta finalmente unha multa de 6.000 euros polos maltratos aos dous animais e procedeuse ao comiso definitivo da cadela, que na actualidade permanece ingresada no centro da Asociación Protectora de Animais e Plantas de Santiago de Compostela. Este animal, que evoluciona favorablemente e adoptou xa actitudes máis sociables coa xente, está a disposición de calquera persoa que queira adoptalo definitivamente e ofrecerlle un fogar.
Espero que alguén lle dea de ostias a ese fillo de puta. As imaxes emitiunas hoxe Telecinco. Podese ver a ese merdán dandolle paus a os pobres dos cans atados ata que cansa.
Aquí, na miña terra, tamén hai algún fillo de puta similar, por exemplo, o que me envelenou a min un can que creo case con toda certeza é o mesmo que sendo eu cativo matou un can de palleiro que tiñamos.
Actualización 13 de setembro: Na web de Telecinco podemos ver o video do fillo de puta este torturando a un animal indefenso.
“Quiero aprovechar, como amante de la Fórmula 1, para felicitar al corredor alemán Michael Schumacher por su triunfo en el Gran Premio de San Marino. Da gusto ver en lo más alto del podium a personas ni fatuas, ni engreídas, ni desagradecidas. Espero que continúe la racha.”
Antonio Gasset