MiniAjax.com é un sitio caralludo para descargar scripts AJAX e DHTML gratis. Están reunidos os scripts AJAX máis populares listos para descargar.
Se buscas algún script AJAX o DHTML para incorporar a túa web este é o sitio 
Technorati Tags: DHTML, ajax scripts
Dando un volta por internet (barrio pequeno onde os haxa) fun caer nesta merda, perdón web. O primerio que salta a a vista é e a publicidade para ganar cartos nos casinos online mediante un sistema que calquera que teña dous dedos de frente sabe que non funciona. O máis acojonante e na páxina principal saltanos unha publicidade cas fotos dunha moza moi coñecida (Amanda Wenk) na rede para promocional unha páxina de descargas de videos XXX.
Esta noite enfrentase Irlanda e Inglaterra dentro do torneo das Seis Nacións no estadio de Croke Park, escenario do “Domingo Sanguento”.
O 21 de novembro de 1920 durante a guerra da independencia irlandesa o estadio de Croke Park foi o escenario dunha matanza a mans de paramilitares británicos cando estes dispararon contra o publico e xogadores dun encontro de fútbol gaélico. A resultas deste ataque faleceron 14 persoas.
Croke Park acolle partidos de rugby por primera vez xa que ata o ano 2005 estaba prohibido o seu uso para deportes non gaélicos. A razón é que o estadio de Lansdown Road, onde xoga habitualmente a selección irlandesa de rugby está en obras.
Están previstas manifestacións contra a presenza da selección inglesa de rugby en Croke Park, pero a nota de sensatez puxoa un familiar dunha das víctimas do “Domingo sanguento” o dicir “Isto sucedeu antes que nos viviramos. Somos unha xeración diferente, temos que pasar páxina”
Technorati Tags: Inglaterra, Irlanda, rugby
Vale, unha das conadas máis grandes dos Mac para os que vimos do mundo peceiro é encontranos sen o amado botón dereito do rato que tanto nos facilita a vida. Como novato nesto de usar un Mac aceptei a cousa con resignación ata que de casualidade din coa forma na que se emula o botón dereito nos Mac.
Para emular o botón dereito temos que premer a tecla Ctrl cando facemos clic en calquera elemento ou arquivo.
Lástima non o descubrir ante de gastar 20 euros en mercar un rato…
Search Status é unha interesante extensión para Firefox que nos vermite ver o ranking en Alexa das webs que visitamos a parte de outras pijadillas interesantes como metatag, o whois do dominio que estamos a visitar,…
Recomendable para webmasters e para curiosos 
Technorati Tags: search status, firefox
powered by performancing firefox
Despois dos datos de participación no referendo do Estatuto de Andalucía no que non se chegou nen tan sequera a un 37% de participación queda claro que o cidadán da rua pasa dos políticos e da política largamente.
Incluso nunha comunidade como Cataluña o novo estatuto foi aprobado cunha participación inferior ó 50%.
¿Qué pasaría en Galiza? Na votación do actual estatuto galego foron a votar, falo de memoria, un 26% dos galegos con dereito a voto. Tres de cada catro galegos pasaron de votar o actual estatuto (eran outros tempos, sobre todo aqui). ¿Habería unha porcentaxe maior de participación no suposto de ter que votar un novo estatuto?
¿Debería ser obrigatório votar nas consultas populares como ocorre nalguns países? Neste caso, ¿Cal sería a porcentaxe de votos nulo ou en branco que se darían? ¿Pasaría como nas eleizóns a delegado de clase e sería Mortadelo presidente do Governo e Filemón presidente da Xunta?
Creo que vistos os casos de corrupción que salpican a tódolos partidos diariamente e que ultimamente están a sair é claro que a xente está hasta os adornos de Nadal de que toda esa panda de mequetrefes os estea a roubar e a estafar diariamente, cando non a dar bochornoso espectáculos nas Cortes e Parlamentos autonómicos e encima teñan despois a jeta de birles a pedir ós cidadáns que cumpran co Santa Santorum da democracia.
Hai unha frase que define perfeitamente as democracias modernas e que vin na rede “A democracia son dous lobos e un cordeiro decidindo que se come”.
Sobre o tema da corrupción e a política o que me sorprende é saian a luz tan poucos casos de corrupción (un ou dous por día) nun país tan grande e con tanta costa. É que sobre todo no eido local, co panorama que temos, pensar que un alcalde ou concelleiro non está metido en trapicheos vários, corruptelas, tráficos de influencias e como crer que os nenos veñen de Paris nas Aeroliñas A Cegoña.
O colmo xa é usar a abstención para atribuirse vitorias partidistas e de arma arroxadiza do inimigo político de turno.
Caso digno de estudo sociolóxico fora o do referendo para a Constitución Europea; un mamotreto infumábel feito por e para a consolidación do capitalismo máis salvaxe en todo ese ente burocrático coñecido humorística-mente como Unión Europea. ¿Canta xente que foi a votar leu realmente ese tocho? Este debe ser o único país do mundo onde a xente vota cousas que non leu e asinar documentos sen ler a letra pequena: por iso aqui os bancos obteñen beneficios do 50% anual.
¿Perder unha hora de domingo en ir a votar? Difícil o poñedes representantes do…
Technorati Tags: corrupción, eleccións, política, referendo
Despois de probar Snapz Pro X e quedar bastante farto de que tódolos días o iniciar o mac aparecera a ventá de rexisto iniciaras a aplicación ou non, decidin buscar outro programa que permita facer capturas de pantalla en mac pero que fora menos mosca cojonera. O propio sistema trae a posibilidade de facer capturas de pantalla pero é bastante limitado.
Buscando, buscando, atopei esta maravilla chamada InstantShot! que encima é gratuita e funciona de fábula.
Technorati Tags: InstantShot!, mac, macbook, Snapz Pro
Estas son unhas capturas de pantalla mentres instalaba Arch Linux. A instalación realiceina nun trial de Parallels. Premendo sobre as imaxes podes velas a tamaño completo.
Na primeira captura vemos o que nos aparece nada máis meter o cd e correlo. Pulsamos enter para que apareza a segunda pantalla e tipeamos no promt “km” para escoller o tipo de teclado que vamos usar.
Seleccionamos o noso tipo de teclado no menú, aceptamos e tipeamos “/arch/setup” para iniciar a instalación de Arch Linux na nosa máquina.
Todo o proceso de instalación é bastante simple e é guiado a través de menues de texto. Seleccionamos a fonde onde vamos a instalar Arch Linux no noso sistema. Neste caso CD-ROM.
No menú de instalación aparecen o 7 pasos para instalar Arch Linux na nosa máquina, simplesmente teremos que seguir esa orde e deixar que o script de instalación vai facendo seu traballo. Empezamos preparando o disco duro para poder instalar Arch Linux nel. No meu caso usei a opción 1 xa que se trata dunha máquina virtual. Se vamos instalar Arch Linux nun disco duro para el só usaremos a opción 1 pero se o vamos instalar nun no que xa hai outro sistema operativo usaremos a opción 2.
Seleccionamos o disco duro no que vamos instalar Arch Linux (neste caso non hai moito onde escoller) e cfdisk presentanos as particións que creou automaticamente (escollera a opción 1). Para min está ben asi que non fago nengun cambio e acepto.
Unha vez feito isto vamos paso dous para seleccionar os paquetes que vamos instalar no noso sistema. Empezaremos por montar o cdrom.
Eu só selecciono os paquetes base, o resto xa o instalarei cando o necesite, por outro lado, en versións anteriores de Arch Linux escoller unha instalación completa daba erros e problemas de dependéncias. Na segunda pantalla temos parte dos paquetes que vamos a instalar.
O paso tres é a instalación dos paquetes, bastante rápida xa que son pouco máis de 90 megas.
Agora empeza a diversión. vamos o paso catro a configurar o noso sistema, para elo temos duas opcións; usar o editor vi ou usar o editor nano. Recomendo encarecidamente usar nano salvo que teñas pratica co uso de vi.
Na primeira pantalla temos a lista de arquivos a configurar. Non é necesário configuralos todos e na maioría apenas teremos que tocar un par de cousas. Na segunda temos o rc.conf aberto con nano. Arriba de todo temos a explicación de cada unha das seccións do arquivo que podemos configurar.
No paso 5 toca instalar o kernel. Seleccionamos o kernel que queremos e tiramos para diante
Instalamos o kernel e vamos o paso 6 Instalar o Bootloader.
Como na maioría de distribucións Linux temos a opción o de instalar GRUB ou LILO. Seleccionado GRUB vexo que o arquivo xa aparece escrito correctamente Se na maquina houbera outro sistema operativo como Windows (vale aceptamos barco como animal acuático) teríamos que engadilo ó GRUB. Xa comentarei noutro post como se fai pero está suficientemente explicado e con buscar no Google…
A instalación rematou, agora temos que comprobar que funcione. Cruzamos os dedos e reiniciamos
Acojonado? Arch Linux non trae entorno gráfico, iso ten fácil solución, unha vez temos saida a internet usaremos a ferramenta “pacman” para instalar tódalas mariconadillas que queiramos incluído un entorno gráfico. Diso xa falaremos máis adiante.
Problemas: A instalación foi bastante limpa e non a caguei moito. O final da instalación o Arch Linux funcionaba Instalei en Parallels porque polo de agora fun incapaz de facer funcionar en Linux a puta tarxeta inalámbrica que ten o PC de sobremesa.
Technorati Tags: Arch Linux, Instalar linux
Technorati Tags: web 2.0
Supoño que nunca me tería fixado neste libro “Cambio de Vida” se o subtítulo non fora “Como me hice rico”. O caso é que o vin un día nunha coñecida libraría lucense e chamoume a atención. Fun víctima dos libros de autoaxuda e en algunhas ocasións volvo a pecar pese a que creo que a maioría dos libros de autoaxuda só autoaxudan os seus autores.
Un par de días despois volvín a pasar polo escaparate da mesma libraría e deume por entrar e mercalo. O libro costou 12 euros.
O libro “Cambio de Vida, como me hice rico” está escrito por Aitor Zarate ex-xogador de baloncesto cunha traxectoria brillante dentro do mundo da canasta que abandonou os pantalóns cortos para adicarse a especulación.
No libro, Roberto Santa Rita alter ego de Aitor Zarate recibe a un invitado que quere aprender como Santa Rita se converteu en rico. Este vaino guiando a través dunhas tarxetas que conteñen unha serie de preguntas as que o protagonista vai respostando. Hai que comentar que o libro está novelado cousa que anque o principio poda resultar atractivo co paso das páxinas un está desexando que remate tanta parida de diálogo e ir o meollo do tema.
Eu quedei ata os mismisimos de tanto peloteo dialogado que o visitante de Roberto Santa Rita lle fai o fulano en cuestión. Tamén quedei bastante canso de fraseciñas como “si sensei” e “pequeno saltamontes” repetidas en demasía.
Durante a primeira parte do libro os consellos que dá son de caixón: se gastas máis do que gañas: mal, se gañas máis e aumentas o gasto: mal, etc… Nalgunhas partes recordoume bastante o libro “Padre Rico, Padre Pobre” pero máis simplón. Tamén nos fala da multipropiedade e da rentabilidade das inversións inmobiliarias e por suposto dos impostos dende un punto de vista ultraliberal.
O caso é que van pasando as páxinas e un índa non sabe como o cabrito este de Santa Rita se fixo rico ata que uns cantos “si sensei” despois empezamos co tema da bolsa e sobre todo co punto fundamental: os futuros. Parece que o tal Santa Rita se fixo rico a base de especular no mercado de futuros no país do Tío Bush.
Cando menciona que cuns 18.000 euros se poden gañar uns 3.000 ou 4.000 euros o mes, …. guau!…uhmm…un momento…que coño facía eu invertindo en bolsa para gañar catro pesetas? Un é cando pensa que vai explicar como se fai a groso modo (conta algo moi, moi, a groso modo) e dar uns links útiles con información, simuladores,…, pois non, … hai que apuntarse a un dos seus cursos para que explique a cousa en detalle. Agora é cando eu pensei “vale, xa ma clavaron outra vez” .
Cando rematei de leer o libro quedoume o sabor de boca que me podía quedar despois de leer un índice de capítulos dun libro: sabes de que vai o tema pero non tes nin puta idea dos detalles. Por outra parte o señor Santa Rita menciona que detesta a xente presuntuosa cando todo o libro e unha mostra de autopresunción e onanismo masturbatorio. A anécdota de cando entra no Banco a rirse do empregado e do director pola súa ignorancia sobre o tema dos futuros deixa patente a súa actitude. Eu, por exemplo, sei que a maioría de comerciais dos concesionarios de coches non teñen nin idea do producto que venden pero non se me ocorre ir a vacilalos cada dous por tres.
En resumo: Sen estar mal de todo “Cambio de vida” non aporta nada que non aportarán xa libros anteriores con moito máis detalle e con menos presunción. Recomendable para ter unha visión moi superficial sobre a autoxestión económica e as inversións ou como libro introductorio para xente allea o tema.
Technorati Tags: Aitor Zarate, bolsa, especulación, libros