
Seguindo as instruccións de Oscar
Cousas sobre Bretoña, Linux, MTB, A Pastoriza,…
Onte voteille por primeira vez unha ollada as modificacións da Lei da Función Pública de Galicia. Non tiña nin idea dos cambios que contiña salvo a referente ao controvertido tema de pasar a ser concurso-oposición “libre” (mira que son cínicos).
Foi a raiz deste cambio que deixei de malgastar o tempo en opositar (salvo algunha excepción) para adicar o meu tempo a cousas máis divertidas (SQL, php, pafetos,…). Por sorte ou desgraza, o feito de ter aprobado algún exame con boa nota e estar nos primeiros postos nas listas de sustitución nalgunha zona fai que cando menos teña que facer acto de presenza -e pago de taxas- no exame pertinente. Foi por iso que me deu por mirar as devanditas modificacións da Lei da Función Pública de Galicia.
Cousas interesantes que atopei:
As disposicións transitorias non teñen desperdicio.
Technorati Tags: función pública, o gordo da primitiva, oposicións
O ano pasado estiven sen o recibo do seguro do coche un mes polo dilixente servizo de correos que temos por estes lares. Dilixente extraviando correspondencia. Sen esquecer as dúcias de recibos que nunca chegaron amén de outras cartas de diversa Ãndole.
Este ano, a parte dos consabidos recibos e incluso algún cheque de cuantÃa menor, a maÃs gorda que me fixo o servizo de correos foi perderme a tarxeta VISA. A maÃs gorda por agora; aÃnda falta por chegar o recibo do seguro do coche deste ano.
A lei do comercio e dos servizos públicos: “o consumidor sempre puteado”.
España sempre figura nos primeiros postos en canto a productividade dos traballadores…empezando por abaixo.
Antes de criticar aos demais é mellor criticarse a un mesmo.
Alterno xornadas altamente productivas con xornadas de productividade escasa. Son productivo cando teño que facer algún traballo e me din que ten que estar para onte. O resto do tempo fago as cousas para que estean rematadas no prazo previsto e punto.
Teño claro que os meus hábitos e os dos meus compañeiros de traballo determinan a nosa productividade. Velaiqui os meus hábitos diarios:
Son puntual na hora de entrar a traballar. Empezamos as 8 da mañán e as 8 estou no meu posto de traballo. A partir de aquà todo tende a lei do mÃnimo esforzo.
De 8 a 8 e media a tendencia natural é a de revisar o correo, leer as noticias e a maiores no meu caso darme unha volta por NBA.com para ver os resultados dos últimos partidos e dar unha ollada rápida a Cyberdunk haber que tal xogou o meu equipo virtual, cantos rebotes colleu Mana Zas e se Mutombon Bob consegue que o meu equipo deixe de perder case tódolos partidos. En resumo: media hora de productividade 0.
A partir desa hora, menos alguén que pode estar en modo off por dormir pouco ou porque a resaca apreta, empezamos a producir alternando cada x minutos coas búsquedas máis parvas no Google que sempre se me veñen a mente xusto cando estou disposto a poñerme coa tarefa máis dÃficil.
O primeiro descanso na xornada dura uns 10 minutos que sempre procuramos alargar hasta os 15. A partir dese descanso temos/teño un par de horas nas que se traballa ben salvo polas incidencias tÃpicas de traballar con ordenadores: reiniciar o windows que se quedou frito, cuelgues de aplicacións e pijadillas varias. Esta fértil sesión productiva é oportunamente cortada por un descanso de 30 minutos que aproveitamos para tomar unhas cañas, laretar e zampar pinchos no bar de enfrente. Este descanso é un punto de inflexión; se no que vai de mañá non fixemos nada é bastante probábel que no que resta de dÃa a tónica sexa a mesma. Pola contra se estivemos traballando procuramos seguir traballando para ter todas as tarefas pendentes rematadas antes do último descanso de 10 minutos (a 1 e media).
De 2 menos cuarto a 3 un procura rematar as cousas máis urxentes alternando pequenos momentos de navegación. A última media hora de traballo tende a ser como a primeira; correo, novas, … salvo que haxa tarefas urxentes por rematar.
O principal distractor da xornada laboral é sen dúbida internet. Se non tivéramos internet seguramente farÃa nun dÃa o que fago en tres. Por outra banda internet é unha ferramenta de traballo fundamental para as nosas tarefas co cal estamos nun cÃrculo vicioso. O que si fixen foi limitar ó mÃnimo as webs que visito, procuro non visitar ningunha web de novas en xeral (estou farto de atentados, polÃticos, guerras, sucesos, …) e perder o tempo só con webs con información que realmente me interese.
Como descargo direi que cando nos calcan traballo de verdade nin me lembro de mirar o correo e moito menos de vistar as webs de turno e que prefiro estar agobiado polo traballo que estar papando moscas diante do monitor. As mañás pasan moito máis rápido. A parte, desfruto co que fago.
Technorati Tags: productividade
Uns 300.000 españoles forón vÃctimas de estafas a través de internet cunha cantidade estafada promedio de 600 euros. Eu, anos atrás, tamén fun vÃctima dunha estafa a través de internet.
No meu caso tratouse dun cargo de 1.300 euros na miña VISA realizado nunha tenda en Estambul. Por sorte, VISA encargouse de todo e recuperei os meus cartos. A denuncia que presentei só serviu para ver como un axente escribÃa nun ordenador cun dedo.
Nos últimos anos púxose de moda a estafa tipo phishing que consiste en que alguén facéndose pasar pola nosa entidade bancaria nos manda un email para que actualicemos os nosos datos bancarios nunha web que simula ser a web do noso banco.
En moitos casos esas webs son crackeadas aproveitando unha falla de seguridade e o dono da web non ten nin idea de que o seu dominio está sendo usado para estas actividades delictivas: esto tamén me pasou. Tiven a desgraza de mercar un script pésimo e con máis buracos de seguridade ca os meus calcetins. Un deses buracos foi usado por un amigo do alleo para subir unha páxina falsa simulando ser a dunha entidade bancaria. Por sorte, a cousa foi detectada rápidamente.
Tras o acojone inicial, recopilei todos os datos dos que dispuña e púxenme en conctacto coa unidade de delitos telemáticos da policia nacional para dar conta dos feitos con toda a información da que tiña e deixando os meus datos para calquera contacto. Ata hoxe.
Catro meses despois; nin me contestaron. Ou están moi ocupados, ou pasan de todo, ou non lles interesan este tipo de delitos e prefiren perseguir a inmigrantes que venden a última vomitada de Bisbal.
Últimos Comentarios