Seve

Por certo, adicamonos a creación de contidos web, e-learning e multimedia. Cagate lorito!

Este can apareceu pola miña casa fará uns 20 días. Se alguén o perdeu que se poña en contacto conmigo. Cando o atopei non tiña colar. É xogueton e cariñoso anque non se deixa tocar. Se alguén o quere adoptar… eu non me podo quedar con el. Se non aparece dono terei que chamar a protectora de Lugo para que o veñan a recoller.

Fixose eco a Cadena Ser, revistas, e supoño que outros medios. Chega a moda da Segunda Guerra Mundial… As librarías están cheas de novelas, ensaios, biografías, documentais, DVD’s, coleccións por fascículos…

Antes foi a moda pola Idade Media e a relixión: templarios, cátaros, inquisición, Dan Brown, misterios relixiosos e toda esa parafernalia.

Non sei moi ben a que se debe esta nova moda sobre a segunda guerra mundial. Supoño que alguén empezou a ver o filón comercial que supón a historia unha vez que que se lle quita todo o berniz académico e a natural tendencia da xente por todo o violento e oculto.

As figuras e eventos máis importantes da segunda guerra mundial creo que xa foron tratados ata a saciedade ,co que, salvo que se traten baixo un formato moi distinto ou revolucionario, Rommel, Hitler, Stalingrado, Normandía, Stalin, Von Paulus, as SS, a guerra no pacífico, a guerra submarina, …non dan máis de si.

Tamén creo que hai filóns que están aínda sen ser moi explotados ou que si admiten novas versións ou revisións a luz da documentación que se foi desclasificando e da que apareceu co desmenbramento da Unión Soviética. Os novos datos sobre a batalla de blindados máis grande da historia (Kursk), a historia dos pilotos alemáns máis destacados como Hans Rudel, a fundamental participación dos servicios secretos británicos para a derrota de Alemaña, as verdadeiras razóns que fixeron a Rudolf Hess voar a Gran Bretaña, a misteriosa morte de Hess, o razón pola que as bombas atómicas de Hiroshima e Nagasaki eran tan diferentes, que aconteceu coa tripulación do submarino U-234, os botíns de guerra tanto dos nazis como dos aliados, a ocupación xaponesa de Singapur, os “corsarios” alemáns no pacífico e no índico,…

Esta semana pasada tiven que escoitar como unha persoa me relataba algo que por repetitivo e esperado non deixa de enfurecerme. Esa persoa contoume o que lle aconteceu a un familiar seu (ao que coñezo).

Un, cando se entrega ao estudo sacrificando horas de ocio, de sono, de vida social e o mesmo tempo brega día tras día cun traballo agarda que cando menos o seu esforzo sexa valorado ou tido en conta para algo.

A persoa da que vou falar era por expediente a mellor en termos obxetivos, así o dictaban as súas cualificacións. Cando a institución académica na que cursaba os seus estudos ofertou un posto de traballo na que o único criterio de selección era o expediente académic, ela era a primeira na lista. Ese posto tiña que ser para ela. Pero…

…o posto non foi para ela. Por que? Porque ela non era filla dun dos xefeciños desa institución…

Benvidos a Endogamia, Comunidade Autonoma dun país chamado España.