Como instalar Ruby on Rails en Arch Linux

Máis fácil imposíbel, 1 1 sudo pacman -Sy ruby rubygems e 2 1 sudo gem install rails Probamos que funciona: 1 rails licorcafe Arch mola!

Ler máis

Subir arquivos con ncftpput

Ncftp é un cliente ftp para terminal moi sinxelo de utilizar. Unha vez se lle pilla o tranquillo é fácil sentirse máis cómodo con este tipo de programas que con outros con GUI. Mediante ncftpput podemos subir comodamente arquivos ao noso servidor vía ftp. A sintase é simple. Sempre temos o man para refrescar a memoria ou para consultar opcións. Un exemplo de como subir un directorio é o segunte que estou usando agora para subir un plugin ao WordPress: 1 ncftpput -R -u usuario ftp.host-remoto.com /public_html/directorio/wp-content/plugins /home/seve/Descargas/plugin-folder -R é para o modo recursivo. Neste caso subimos un directorio. -u é para indicar o usuario. Despois poñemos o nome de usuario. Despois ven a dirección do host remoto, a dirección...

Ler máis

Revista Arch Linux

Para todos os fans de

Ler máis

A carta de Franco a Sir Samuel Hoare

Trala reunión de Casablanca en 1943 entre Roosevelt e Churchill na que se deixou claro que a única saída para Alemaña era unha capitulación sen condicións, en moitos sectores da sociedade alemá incluso nos manifestamente antinazis quedou bastante claro que os aliados non estaban a combater só contra o nazismo senón tamén para eliminar para sempre uns molestos e tenaces competidores económicos e sobre todo tecnolóxicos. Xa antes de rematada a guerra, o 14 de decembro de 1944, Churchill prometera aos polacos a Prusia Oriental salvo a fermosa Knönisberg -patria chica de Kant-, que sería para os rusos, e a liberdade de estenderse cara o oeste sobre as terras xermanas. Churchill declara publicamente: «Terá lugar a expulsión total dos alemáns das...

Ler máis

Crónica do Lugnasad 2009 de Bretoña

Xa rematou o Lugnasad. Carballeira, ritos, vodas celtas, vento,… moito vento, frío,… moito frío e Maeloc. Volta a tranquilidade ao Coto da Auruxeira. Despois da festa, da xente, da música,… chega o silencio, a calma. As árbores fanse donas por outro ano máis do noso pequeno coto. As pallozas fican baldeiras. O estrés da preparación, o traballo duro dos días previos, a intensidade da noite celta, os bos momentos de compañeirismo, as expedicións a terras alleas despois das xornadas de traballo quedan atrás: rematou o Lugnasad. Onte (sabado todo estaba calmo, entre a choiva unhas figuras paseniñamente se afanaban en recoller dilixentemente os candís, os fachos, os estandartes e todo o que lle da ese carácter especial a festa celta...

Ler máis