Parece que en Lugo existe unha innata afección pola caza. Esta sinalización está situada a beira do río Miño moi cerca da Ponte Vella de Lugo.

Por certo, adicamonos a creación de contidos web, e-learning e multimedia. Cagate lorito!

Este can apareceu pola miña casa fará uns 20 días. Se alguén o perdeu que se poña en contacto conmigo. Cando o atopei non tiña colar. É xogueton e cariñoso anque non se deixa tocar. Se alguén o quere adoptar… eu non me podo quedar con el. Se non aparece dono terei que chamar a protectora de Lugo para que o veñan a recoller.

Antes foi a moda pola Idade Media e a relixión: templarios, cátaros, inquisición, Dan Brown, misterios relixiosos e toda esa parafernalia.

Non sei moi ben a que se debe esta nova moda sobre a segunda guerra mundial. Supoño que alguén empezou a ver o filón comercial que supón a historia unha vez que que se lle quita todo o berniz académico e a natural tendencia da xente por todo o violento e oculto.

As figuras e eventos máis importantes da segunda guerra mundial creo que xa foron tratados ata a saciedade ,co que, salvo que se traten baixo un formato moi distinto ou revolucionario, Rommel, Hitler, Stalingrado, Normandía, Stalin, Von Paulus, as SS, a guerra no pacífico, a guerra submarina, …non dan máis de si.

Tamén creo que hai filóns que están aínda sen ser moi explotados ou que si admiten novas versións ou revisións a luz da documentación que se foi desclasificando e da que apareceu co desmenbramento da Unión Soviética. Os novos datos sobre a batalla de blindados máis grande da historia (Kursk), a historia dos pilotos alemáns máis destacados como Hans Rudel, a fundamental participación dos servicios secretos británicos para a derrota de Alemaña, as verdadeiras razóns que fixeron a Rudolf Hess voar a Gran Bretaña, a misteriosa morte de Hess, o razón pola que as bombas atómicas de Hiroshima e Nagasaki eran tan diferentes, que aconteceu coa tripulación do submarino U-234, os botíns de guerra tanto dos nazis como dos aliados, a ocupación xaponesa de Singapur, os «corsarios» alemáns no pacífico e no índico,…

Alguén se ten que estar poñendo as botas a conta dos que enchemos o depósito. Eso si, os concesionarios de coches xa poden empezar a vender bicicletas ou a regalar un coche con cada cartón de leite que se venda.

Millóns de persoas votanse a rúa cheos de espiritu navideño dispostos a queimar a súa VISA en compras ridículas que rematan nos faiados das casas pasados uns días. Un «El Dorado» anual para tendas e centros comerciais. Mentres, noutras partes do mundo, millóns de persoas morren de fame ou malviven con menos dun euro ao día.

Ese bonito balón de fútbol polo que pagamos 50 euros foi feito por un meniño paquistaní de 9 anos que cobra 50 euros ao mes traballando en xornadas de 15 horas diarias para a multinacional americana. Esa mesma que lle paga varias dúcias de millóns de dólares anuais a un fulano por darlle patadas a un balón feito por ese neno.

Este «estatus quo» que permite que o 25% da xente teña de todo e o 75% da xente non teña de nada é necesario mantelo cunha serie de políticas que son dictaminadas por as mega corporacións e lobbies económicos que controlan os destinos dos governos. Entre elas están: que as potencias occidentais apoien as governos corruptos nos paises pobres a cambio de ter barra libre para roubar os seus recursos naturais; dedicir que novos paises poden existir e cales non; escoller o proximo país a atacar para roubarlle o petróleo; crear un inimigo real ou ficticio co que atemorizar as masas dóciles…

Dentro duns días Papa Noel chegará chego de regalos para grandes e cativos, milleiros de fermosos animais de compañia serán regalados no Nadal; milleiros de fermosos animais de compañia serán abandoados no vran. Igual que o ano pasado, igual que o ano próximo.

Outro fermoso Nadal para que os mesmos do ano pasado poidan facer a mesma obstentación e que farán o ano que ben.

Agora que o cambio climático deixou de ser unha fumada de hippies e ecoloxistas, e os gobernos empezan a darnos leccións de como gastar menos enerxía, que bonito é ver as luces de Nadal en tódalas cidades do primeiro mundo alumeando a todo meter. Serán lámparas de baixo consumo?

Feliz Centro Comercial e prosperas rebaixas de xaneiro!

O interese desta fonte pódese ver nas fotos…

Seguindo as instruccións de Oscar

Orixinal

Technorati Tags: Bretoña

Certo, non están rúas cheas de luceciñas de cores nin árbores de Nadal pero o ambiente é similar: mercantilismo puro. O Carrefour non abre os domingos pero as casas dos candidatos si. É un bon momento para dicir "Qué hay de lo mio!".

O fulano que durante catro anos nin sabía quen eras ven agora agarimoso a darche a man, con sorte tamén un caramelos e un chisqueiro "Non, non, se eu non fumo!". Os máis listos ou os menos escrupúlosos, que a estas aturas xa me costa distinguilos aproveitan para sacar unha placiña no concello de turno para a filla que non deu acabado a carreira de dereito; outros van a cantarlle a panxoliña ó candidato "Recalificame, recalificafe, por  la madre de Dios y por la Virgen María…".

Que fermosas son as eleccións, con toda esa luz, esa transparencia, esa sana democrácia. Eses veliños ós que lles arranxan os votos. Vendita democracia, que como dixo alguén "A democracia son dous lobos e un cordeiro decidindo que se vai comer". Vendita democracia!

Neste período preelectoral, non hai nenos que canten contores pero si candidatos cantantes soltando a súa letanía. Que fermosas! Que ben se escoitan na radio! Que ben anda ese coche de luxo polas pistas sen asfaltar dende que Franco era cabo! Xa sabemos porque se vota un pouquino de alcatrán aquí e acolá antes das eleccións: E para que o candidato che poida traer o voto sen escarallar o seu Mercedes de 15 quilos.

Que maravilloso ese ambiente de paz e amor que precede as eleccións!