Supoño que nunca me tería fixado neste libro “Cambio de Vida” se o subtítulo non fora “Como me hice rico”. O caso é que o vin un día nunha coñecida libraría lucense e chamoume a atención. Fun víctima dos libros de autoaxuda e en algunhas ocasións volvo a pecar pese a que creo que a maioría dos libros de autoaxuda só autoaxudan os seus autores.

Un par de días despois volvín a pasar polo escaparate da mesma libraría e deume por entrar e mercalo. O libro costou 12 euros.

O libro “Cambio de Vida, como me hice rico” está escrito por Aitor Zarate ex-xogador de baloncesto cunha traxectoria brillante dentro do mundo da canasta que abandonou os pantalóns cortos para adicarse a especulación.

No libro, Roberto Santa Rita alter ego de Aitor Zarate recibe a un invitado que quere aprender como Santa Rita se converteu en rico. Este vaino guiando a través dunhas tarxetas que conteñen unha serie de preguntas as que o protagonista vai respostando. Hai que comentar que o libro está novelado cousa que anque o principio poda resultar atractivo co paso das páxinas un está desexando que remate tanta parida de diálogo e ir o meollo do tema.

Eu quedei ata os mismisimos de tanto peloteo dialogado que o visitante de Roberto Santa Rita lle fai o fulano en cuestión. Tamén quedei bastante canso de fraseciñas como “si sensei” e “pequeno saltamontes” repetidas en demasía.

Durante a primeira parte do libro os consellos que dá son de caixón: se gastas máis do que gañas: mal, se gañas máis e aumentas o gasto: mal, etc… Nalgunhas partes recordoume bastante o libro “Padre Rico, Padre Pobre” pero máis simplón. Tamén nos fala da multipropiedade e da rentabilidade das inversións inmobiliarias e por suposto dos impostos dende un punto de vista ultraliberal.

O caso é que van pasando as páxinas e un índa non sabe como o cabrito este de Santa Rita se fixo rico ata que uns cantos “si sensei” despois empezamos co tema da bolsa e sobre todo co punto fundamental: os futuros. Parece que o tal Santa Rita se fixo rico a base de especular no mercado de futuros no país do Tío Bush.

Cando menciona que cuns 18.000 euros se poden gañar uns 3.000 ou 4.000 euros o mes, …. guau!…uhmm…un momento…que coño facía eu invertindo en bolsa para gañar catro pesetas? Un é cando pensa que vai explicar como se fai a groso modo (conta algo moi, moi, a groso modo) e dar uns links útiles con información, simuladores,…, pois non, … hai que apuntarse a un dos seus cursos para que explique a cousa en detalle. Agora é cando eu pensei “vale, xa ma clavaron outra vez” .

Cando rematei de leer o libro quedoume o sabor de boca que me podía quedar despois de leer un índice de capítulos dun libro: sabes de que vai o tema pero non tes nin puta idea dos detalles. Por outra parte o señor Santa Rita menciona que detesta a xente presuntuosa cando todo o libro e unha mostra de autopresunción e onanismo masturbatorio. A anécdota de cando entra no Banco a rirse do empregado e do director pola súa ignorancia sobre o tema dos futuros deixa patente a súa actitude. Eu, por exemplo, sei que a maioría de comerciais dos concesionarios de coches non teñen nin idea do producto que venden pero non se me ocorre ir a vacilalos cada dous por tres.

En resumo: Sen estar mal de todo “Cambio de vida” non aporta nada que non aportarán xa libros anteriores con moito máis detalle e con menos presunción. Recomendable para ter unha visión moi superficial sobre a autoxestión económica e as inversións ou como libro introductorio para xente allea o tema.

Technorati Tags: , , ,