Posteando dende bretoña sobre as cousas que non pasan
15 Nov
http://foro.cefiasa.com/cgi-bin/YaBB.pl?board=Auxiliares;action=display;num=1163172522;start=60#60
en 14. Noviembre 2006 a las 23:56, Ruben dijo:
Lo veo y no lo creo
estarían pensando en un examen cualquiera en vez de una oposiciones. Hay que reconocer que lo dejaron bien clarito. Nota mental: a partir de ahora hay que leer todo muy bien para que luego no haya sorpresas. En fin habrá se la vie.
No podemos leer nada bien clarito cuando la decisión se toma antes pero se publica a posteriori. Lo que a mi me mosquea es… No se le dió publicidad pero… ¿Alguien sabía de esa decisión antes del examen? Es que es muy distinto preparar ese examen sabiendo que con la mitad estás aprobado.
Como comentei nalgunha ocasión antes un xa sabía que as cartas estaban marcadas; agora, un empeza a sospeitar que hai varias barallas na mesa e máis de catro ases en cada man que se reparte.
12 Oct
Non vou comentar nada sobre actuacións, grupos, orquestras,… por a simple razón de que non asistín a ningún concerto pese a que tiña gañas a uns cantos, pero, onde manda padrón non manda mariñeiro.
Tódolos anos a primeira cousa que se me ven a cabeza cando penso en ir ao San Froilán é onde coño vou aparcar o puto coche. Este ano non tiven ese problema simplemente rendinme a evidencia e deixei o coche nun aparcadoiro de pago. 5 días a unha media de 6 euros día: 30 euros en aparcadoiro. Polo menos, libreime de merodear un oco durante unha hora polas rúas lucenses.
Apreciei, serán cousas miñas, un descenso no número de xente con respecto a outros anos, polo menos na rúa dos viños. Nesta ocasión, por exemplo, non era misión imposible entrar nos bares. Nalgúns aínda ofrecían un picho cando noutras ocasións era misión imposible.
Notei un aumento destacable de manteiros, anque tamén é certo visto o que ofrece un visto o que ofrecen todos. Pouca variedade e moita música e cine de usar e tirar. Despois os postos de artesanía, textil, bolsos, camisetas, … mais ou menos coma sempre. Aproveitei para facer uns pequenas compras.
Coma tódolos anos houbo que probar un viño de aragón; este ano, por certo, máis baratos. A sorpresa desagradable foi non local que se sitúa tódolos anos o lado dos novos xulgados; un de comidas. Por dous bocatas de lomo, unha cervexa sen alcohol e unha auga 14 eurazos. O máis fodido é que saín con fame ata que atopamos unha das novidades deste ano no San Froilan: o posto de kebats. Foi probalos un día e repetir: marabillosos. E iso que eu non son gran afeccionade a carne.
Respecto as atraccións varias: certa decepción. Os simuladores bastante aburridos, a v todo unha veterana, o ratón vacilón non e que sexa moi emocionante; está ben para ter a foto de recordo. O que máis me gusta: un clásico, o saltamontes. Parece unha mariconada pero é moi entretido.
Este ano deronseme ben as tómbolas e chiringos de tiro. Unha moto que lle saquei a meus cuñados dun so tiro, eles levaban gastado máis de 50 euros mentres eu subía no saltamontes e cando fun a cabo deles deixaronme tirar os últimos 3 balíns: so precisei un
Nun de tirar unhas latas metálicas con tres pelotas saquei unha escultura, nun de apuntar cunha escopeta a cinco brancos saquei un, … un, … unha especie de gardacousas de madeira do que xa se apropiou meu sogro. Nas tómbolas, unhas cantas mariconadillas máis, un xogo de vasos e xarra, unha tostadora e outras dúas caralladas que agora mesmo non me lembro.
Tamén mercamos un par de debuxos a un destes artistas do esprai, moi fermosos, mentres meu cuñado negociaba co artista para que lle fixera un mural na súa casa. O final non houbo acordo económico.
Non estivo mal de todo este San Froilán…
P.D: Si, si, eu tamén fun comer o polbo un día.
11 Oct
Para os que somos aficionados ó deporte o rugby conxuga unha beleza e dinamismo que moi poucos deportes teñen. Sen ser o meu deporte favorito (basket) confeso que o rugby se sitúa entre os tres que máis me gustan (basket, rugby, balonbolea). Cando un vello amigo dos tempos do Instituto de Meira me comentou que estaba nun equipo de rugby pouco tardei en pedirlle que me fixera socio.
O caso é que ese equipo é o Maseda Rugby Club de Muimenta e polo que me comentou recentemente ese amigo empezan a tempada o día 21 de outubro. Haberá que estar alí para animar e pasar unha tarde de sábado, se as circunstancias o permiten, entretida.
4 Oct
“Allá vamos, otra vez” de Oren Ginzburg brinda un acercamento radicalmente novo a cuestión do “desenrolo” e o seu impacto sobre os pobos indíxenas, utilizando fermosas ilustracións e un humor mordaz para transmitir a súa mensaxe. Nos 2 minutos que se tarda en lelo, apórtanos unha poderosa, complexa e revolucionaria visión do que soe entenderse por “desenrolo”.
Eu recibín estes días o libro. Ti podes encontrar a versión online en www.survival.es/allavamos
Aquí transcribo a opinión de certos “civilizados” sobre os pobos indíxenas:
¿Cómo podemos seguir teniendo criaturas de la edad de piedra en la era de los ordenadores? Si los bosquimanos quieren sobrevivir, deben cambiar o, de lo contrario, se extinguirán igual que el Dodo.
Actual presidente de Botsuana, 1996
Cuando se le preguntó a un tendero si los indígenas vivían cerca de la ciudad, respondió: “Los Jarawa no viven aquí, sólo viven los humanos.”
Periódico estadounidense, 2004
Mientras sigan siendo cazadores que viven en un estado bárbaro y se nieguen a convertirse en trabajadores útiles, se enfrentarán a la exterminación.
Misionero de Paraguay, 1914
La cultura tribal … debería estar en un museo y no en la vida real. Sufran la perdida emocional que sufran, tendrán una vida mejor.
Ministro da India, 1985
Estamos intentando empujar a esta gente primitiva hacia la civilización. Pero incluso los intentos de vestirlos han chocado con las mayores dificultades, queremos detener su existencia errante, queremos que se asienten permanentemente, practiquen la agricultura y la ganadería y acudan a la iglesia. Pero esto lleva tiempo, y la gente primitiva sospecha.
Almirante Indonesio, 1978
Los bosquimanos (…) fueron uno de los primeros descendientes de la humanidad. Por eso, no es de extrañar que su comportamiento se asemejara al de los animales.
Periodista español, 2006
No es que yo sea racista, es que los aborígenes no son realmente personas.
Comentario dun xoven australiano, anos 80
Es necesario terminar con los indígenas para el año 2000.
Político brasileño, 1994
Los bosquimanos (…) son probablemente la escala más baja de la creación … Curiosos especímenes de una humanidad grosera e incivilizada.
Diario británico, 1847
Si los cazadores del ártico han aprendido a beber y cometer crímenes es culpa suya… No debemos prestar ayuda a los que nos hacen regresar a la edad de las tinieblas.
Carta a un diario británico, 1995
Nota: As citas están sacadas do boletín de Survival
Yo digo, ¿Qué tipo de desarrollo es cuando la gente vive vidas más cortas que antes? Son contagiados del virus del SIDA. Nuestros hijos son golpeados en la escuela y no quieren ir. Algunos terminan prostituyéndose. No se les permite cazar. (Nota persoal: entendase cazar non divertimento sádico practicado en occidente senón como forma de opter sustento alimenticio) Luchan porque se aburren y se emborrachan. Están comenzando a suicidarse. Nunca vimos esto antes. ¿Es esto “desarrollo”?
Roy Sesana, bosquimano gana, Botsuana. Esta cita está sacada do libro “Allá vamos, otra vez”
2 Oct
La ministra de Cultura, Carmen Calvo, dijo hoy que “los gestores de la cultura debemos hacer cosas más llamativas” en defensa de esa cultura, y anunció que cuando, en unas semanas, Bill Gates viaje a España para recibir el Premio Príncipe de Asturias, “le pediré el dominio de la Ñ en la red”.
“No podemos perder el dominio de la Ñ, que casualmente es la letra que está la palabra español”, dijo la ministra en el Congreso de Editores iberoamericanos que se celebra en Madrid, donde esta tarde participó en un debate sobre Políticas culturales en relación al libro y la lectura, junto a sus colegas de Colombia y Chile, Elvira Cuervo y Paulina Urrutia, respectivamente, y a la directora del Centro Regional para el Fomento del Libro en América Latina y el Caribe (CERLALC), Isadora de Norden.
Miña nai querida! Espero que o/a que leve a carteira de sanidade non lle pida tamén a Bill que lle dea consellos de como currar as almorrás.
29 Sep
García, José María García, nunca foi santo da miña devoción. Tampouco o seguín tanto como para ter unha idea formada baseada en feitos. Para máis, inri, fun oínte durante anos de José Ramón de la Morena, ese predicador das ondas, instructor de morais, creador de novos adxectivos que terminou converténdose no que máis odiaba: José María García replica na versión parva. Nunca entenderei como un tío que so sabe de fútbol presente un programa deportivo que cada vez que trata doutros deportes mete a zoca cada vez que abre a boca. Macho, informate!
O día que deixei de escoitar “El larguero” foi hai xa moitos anos unha noite que De la Morena non tivo mellor motivo para atacar a Eugenio Prieto, por aquel entonces, presidente do Oviedo, que a súa gordura. Con isto xa se define por si mesmo De la Morena. O curioso é que De la Morena terminou senón coa mesma talla de pantalón de Prieto cunha moi similar; o karma ou a xustiza divina.
Estoume indo polos cerros de Úbeda. Todo isto ben a conto da entrevista que lle fixo onte Buenafuente a José María García e concretamente a esta frase:
Si el objetivo de la tele es ganar dinero hay que decirles a los dos italianos que chapó y bien. En Tele 5 desde la mañana a la noche: basura. Hay un programa como aquí hay tomate…
No so o tomate, Telecinco e merda en estado puro, produce, vende e empaqueta merda día a día. Outro exemplo é o infame programa “El Buscador” programa amarillista tipo tabloide inglés presentado por un suxeito que se tivera dignidade caeríalle a cara de vergoña cada ver que o piloto se pon vermello.
Ese programa avido de ponzoña desprazouse hasta Austria para investigar o caso da moza que estibo 8 anos secuestrada. Parece ser que pretendían unha entrevista e como non a conseguiron empezaron a utilizar a técnica de acoso e derribo deste tipo de programas. Seguindo ó obxectivo, acosando cos graciosos comentarios, chascareillos e preguntas de subnormal feitas polo becario de torno hasta que calquera que teña sangue nas beas salta ante un imbécil que che está a poñer un micro nos morros e lle metes.
O máis curioso é que un empuxón en calquera de nós non produciría lesións, sen embargo, estes fulanos pseudoperiodistas deben de ser de cristal porque co mais mínimo rasguño teñen que ser internados de urxencia e ir a rehabilitación por meses.
É ven curioso que no primeiro incidente no caso Kampush este presente a prensa española e Telecinco en particular. Eso si, a cadea pouco tardou en sacar punta do asunto no mesmo telexornal desa casa presentándonos ós probes periodistas atacados por un malo malísimo e difamando o señor con afirmacións gravísimas que de ser certas teríanas que contar nun Tribunal e non nunha canle basura.
22 Sep
22 Sep
Hasta cándo vamos seguir consentindo o maltratato animal?
Aguiño, Tordesillas, Alboraya, …
una mujer de 44 años que arrojó ayer a su perro, un beagle de unos 15 kilos, desde un octavo piso, tras lo que se fue a tomar un café y a tomar un baño a la playa.
21 Sep
El PP presentará en el Congreso de los Diputados una enmienda a la proposición de Ley de reforma del Estatuto de Autonomía en la que reclama que desde el texto estatutario andaluz se haga una defensa de la Fiesta de los Toros, frente a los intentos del “nacionalismo de que se acabe con ella”.
Noticias CanalSur WEB, ANDALUCÍA.
Visto en: Meneame
Escoitando: Soy un animal dos Toreros Muertos
15 Sep
Nacín en Bretoña (Lugo) en 11110111000. Gústame todo o relacionado coas novas tecnoloxías e internet, e tamén os idiomas cos que se crea a rede: xhtml, css, php, ruby, python. Teño interese por cousas como a teleformación, o teletraballo e as aplicacións do software nos procesos de aprendizaxe e formación.
Para contactar usa o seguinte email: seve [arroba] sevegarcia [punto] net (prometo contestar en canto teña un minuto libre).
Para falar conmigo usando GoogleTalk: ![]()
Para atoparme no Skype: seve_britonia