Seve

“O ser humano é o único animal que tropeza dúas veces na mesma pedra.”

Unha das cousas que máis detesto é o marketing telefónico sobre todo cando non saben aceptar un non por resposta e están veña que veña hasta que un perde a paciencia e lles termina mentando a algún familiar. Outra cousa que me produce arcadas son os comerciais porta a porta que veñen a vender dende seguros a baterías de cociña pasando por toda unha amplia variedade de cacharros de dúbidosa utilidade e calidade discutible.

Centrándome en “Ediciones Rueda”, da que buscando por Google se pode atopar unha ampla e variada colección de anécdotas, teño que dicir que eu piquei nunha ocasión e merqueilles unha enciclopedia, concretamente “Nuestro Patrimonio Cultural”. Aconteceu haberá uns catro anos e foi máis ou menos así.

O principio; “Ediciones Rueda” regalame uns libros pola patilla

Un día, tempo atrás, recibo unha chamada dunha señorita moi amable que me di que me vai regalar uns libros como promoción e forma de publicitarse de “Ediciones Rueda”. O guión da chamada está moi ben preparado para que non poñas pegas e dinche que non hai que mercar nada e tal. Que todo forma parte dunha promoción para darse a coñecer entre o público. Pico coma un salmón.

Un par de días despois un amable repartidor tráeme tres libros con obras de Benito Pérez Galdós. Para a miña sorpresa non me intentan vender nada. Flipo!

Segunda parte; enquisa e cachondeo

Uns meses despois recibo outra chamada de “Ediciones Rueda”. A mesma señorita, moi amable tamén, preguntame se me gustaron os libros. O resto da conversa teñoa bastante esquecida pero creo que fala de respostar a unhas preguntas a un encuestador que se vai pasar pola miña casa ou algo así.

Un par de días despois aparece na miña porta un encuestador de “Ediciones Rueda” (mentira!!, era un puto comercial disfrazado de encuestador). Que me fai unhas preguntas sobre gustos literarios e que cando me dou de conta xa me empapelou a merda da colección de “Nuestro Patrimonio Cultural” e uns estupendos regalos a maiores. Realmente poñencho tan bonito que enciclopedia e regalos parecen una ganga. O problema e que os regalos que a priori parecen caralludos son en realidade de moi mala calidade e según o que se comenta pola rede probablemente falsificacións nalgúns casos (os famosos colchóns viscoelásticos Bayer). A enciclopedia se ben o continente parece bonito o contido é bastante pobre e en ningún caso vale o que se paga por ela, nin a cuarta parte.

O día que me venderon esa condenada enciclopedia estiben moi cobreado conmigo mesmo por ser tan pardillo como para deixarme levar por un comercial agresivo e facerme firmar unha compra de algo que realmente non necesitaba. Pero o mellor deste cachondeo estaba aínda por chegar…

Terceira parte: Entrega e sorpresa final

Un días máis tarde apareceron os repartidores de “Ediciones Rueda” para entregarme a enciclopedia e os estupendos regalos (Unha barbacoa eléctrica que nunca funcionou e unha cubertería, mellor dito, media cubertería). En realidade os repartidores non eran repatidores senón comerciales disfrazados que nada maís entregada a mercancía intentaron venderme de tódalas maneiras outra enciclopedia de parques naturais para así poder darme a outra metade da cubertería ?¿?¿?.

Realmente foi unha situación moi desagradable, xa que estes suxeitos non aceptan un non fácilmente e utilizan tácticas de presión hasta o punto de poñerse bastante bordes.

Creo que é común que digan que se non lles mercas a outra enciclopedia eles perden cartos polo transporte. Que son pobres traballadores e outras andrómenas. Polo menos conmigo firexon así.

Ese día fixenme unha promesa; non mercar nunca máis nada que me ofrecerán por teléfono ou porta a porta.

Catro anos despois: “Ediciones Rueda” 2008: O retorno

O xoves pola tarde recibín unha chamada que me trouxo malos recordos. Efectivamente, tratabase dunha señorita de “Ediciones Rueda” que me dicia que me mandaba un libro de regalo pola confianza depositada en “Ediciones Rueda” tempo atrás ao mercarlles a enciclopedia de marras.

So lle tiña que adicar minutos a persoa que ma trouxera para cumprimentar unha enquisa. Evidentemente nunca che dín que a intención única e meterse na túa casa para venderche algo.

O sábado uns suxeitos apareceron diante da miña porta. Dúas persoas novas, cunha vestimenta que tufaba a comercial a dóus quilómetros. Inviteinos a pasar.

Por suposto traían o libro de regalo para darme, “Un menú para cada día”, e procederon conforme ao guión. Todo o que dicen está moi estudiado e ciñese a un guión que debe ser estandar xa que buscando por Google todos os afectados contran as mesmas cousas sobre as parrafadas que usan e como proceden.

No meu caso había un dos comerciais que era o que falaba e outro que se limitaba a observar, probablemente un comercial en formación. Por suposto o primeiro que negan é que sexan comerciais: son do departamento de administración !?¿! e baixan do ceo dos administrativos para traerche un libro a ti, pobre desgraciado. Si claro!!!

Unha vez entregado o libro, o comercial falador empezou coa enquisa. Preguntas que serven de tapadeira para os verdadeiros propositos. O que si realmente me sorprendeu e o estudado que traen o tema. O pavo sabía o meu número de teléfono de memoria!

A parte interesante da enquisa é cando che piden que escollas entre o seu catálogo de regalos aqueles que cres que lle gustarán máis aos seus clientes (un colchón, un sillón de masaxe, un tele, un cámara, un reloxio Festina, e outras cacharradas). Mentres vas respostando, o comercial comentache que eles prefiren regalar cousas destas aos seus clientes en vez de facer publicidade convencional. Non sei se o comercial sabía que “Ediciones Rueda” utiliza a María José Suárez como imaxe da empresa. Non creo que a rapaza o faga gratis.

Finalmente pasanche unhas cantas enciclopedias para que lles digas cal cres que lle gustará máis aos seus futuros clientes. O tema é que a persoa que resposta a enquisa non sabe é que esta sendo enganado dende o momento que responde a primeira pregunta. Realmente cada resposta que da de boa vontade a eses “señores” é en realidade un producto que pasa ao seu carriño da compra.

Unha vez rematada a enquisa en sin deixarte tempo a decir nada o comercial empeza a rellenar unha orde de pedido (evidentemente non che dí que é unha orde de pedido) coas cousas que fuche seleccionando durante a “enquisa”, pero “ojo al parche”, dicindoche que como agradecemento por resportar a enquisa regalanche todos os productos que seleccionaches nas respostas da “enquisa” (enciclopedia que máis che gustou, a tele, o cámara, …). Guau, que sorte!! Ou non?

O truco

A cousa é que de todos eses fantásticos regalos que che dan só tes que pagar o coste de producción da enciclopedia que elixiche na enquisa. Para iso mostranche o suposto coste real da enciclopedia; varios miles de euros. O problema é que a enciclopedia para o merda que é costa unha pasta producila e o mellor de todo: o coste de producción da enciclopedia varía en función dos regalos elixidos (iso sabelo cando falas con outros clientes (víctimas?) destes espabilados). Acojonante!

O final

Cando caeu o telón e descubriron tódalas cartas foi cando lles dixen que pararan, que non quería nada (o cabrito do comercial xa tiña medio albarán cuberto sen preguntarme nada). Creo que fun bastante correcto e non lles dixen o que opinaba deles senón que simplemente me limitei a rexeitar unha e outra vez a súa “tentadora” oferta durante bastantes minutos. Cando o comercial que levou toda operación viu que non ía sacar nada puxose un pouco borde rompendo o albarán diante de min dicindo que oportunidades coma esas só pasan unha vez (afortunadamente) e que había moita máis xente esperando por elas.

Outras referencias sobre “Ediciones Rueda”

En Halón Disparado
En Buscolu
En Anti Aupper
En CIAO
En El Otro Lado
En Foroswebgratis
En CIAO outra vez
Unha divertida co Teleoperador
En Lne
En Foro Colchón
En Neuronal
En Answers

Festa da empada mental.

Festa do lisco cachondo.

Festa da troita erótica.

Festa do caldo caldoso.

Festa do touciño marelo.

Festa do berberecho deportista.

Festa do percebe de rio.

Festa do lacón de cuñado.

Festa da filloa cadrada.

Festa da tripa de sapo.

Festa da polbo bailarín.

Festa da…∞

Resultado:

Galicia es, junto a Murcia y Canarias, la comunidad autónoma que registra más casos de obesidad

[From Galicia, entre las regiones con más obesos - inicio . es]

Galicia es la comunidad con más hombres obesos:

[From Galicia es la comunidad con más hombres obesos: el 19% lo son - 20minutos.es]

Festa do libro… do qué?
Feira do libro… locualo?¿? digamelón?¿?
Resultado:

Galicia ocupa el penúltimo lugar en índice de lectura de las autonomías

[From Galicia ocupa el penúltimo lugar en índice de lectura de las autonomías · ELPAÍS.com]

As festas gastronómicas están moi ben e tal e tal pero… [autocensurado]

Esta semana pasada tiven que escoitar como unha persoa me relataba algo que por repetitivo e esperado non deixa de enfurecerme. Esa persoa contoume o que lle aconteceu a un familiar seu (ao que coñezo).

Un, cando se entrega ao estudo sacrificando horas de ocio, de sono, de vida social e o mesmo tempo brega día tras día cun traballo agarda que cando menos o seu esforzo sexa valorado ou tido en conta para algo.

A persoa da que vou falar era por expediente a mellor en termos obxetivos, así o dictaban as súas cualificacións. Cando a institución académica na que cursaba os seus estudos ofertou un posto de traballo na que o único criterio de selección era o expediente académic, ela era a primeira na lista. Ese posto tiña que ser para ela. Pero…

…o posto non foi para ela. Por que? Porque ela non era filla dun dos xefeciños desa institución…

Benvidos a Endogamia, Comunidade Autonoma dun país chamado España.

Un ano máis chega o Nadal. É como a declaración da renda, o Gran Irmán ou a gripe: periodicidade anual.

Millóns de persoas votanse a rúa cheos de espiritu navideño dispostos a queimar a súa VISA en compras ridículas que rematan nos faiados das casas pasados uns días. Un “El Dorado” anual para tendas e centros comerciais. Mentres, noutras partes do mundo, millóns de persoas morren de fame ou malviven con menos dun euro ao día.

Ese bonito balón de fútbol polo que pagamos 50 euros foi feito por un meniño paquistaní de 9 anos que cobra 50 euros ao mes traballando en xornadas de 15 horas diarias para a multinacional americana. Esa mesma que lle paga varias dúcias de millóns de dólares anuais a un fulano por darlle patadas a un balón feito por ese neno.

Este “estatus quo” que permite que o 25% da xente teña de todo e o 75% da xente non teña de nada é necesario mantelo cunha serie de políticas que son dictaminadas por as mega corporacións e lobbies económicos que controlan os destinos dos governos. Entre elas están: que as potencias occidentais apoien as governos corruptos nos paises pobres a cambio de ter barra libre para roubar os seus recursos naturais; dedicir que novos paises poden existir e cales non; escoller o proximo país a atacar para roubarlle o petróleo; crear un inimigo real ou ficticio co que atemorizar as masas dóciles…

Dentro duns días Papa Noel chegará chego de regalos para grandes e cativos, milleiros de fermosos animais de compañia serán regalados no Nadal; milleiros de fermosos animais de compañia serán abandoados no vran. Igual que o ano pasado, igual que o ano próximo.

Outro fermoso Nadal para que os mesmos do ano pasado poidan facer a mesma obstentación e que farán o ano que ben.

Agora que o cambio climático deixou de ser unha fumada de hippies e ecoloxistas, e os gobernos empezan a darnos leccións de como gastar menos enerxía, que bonito é ver as luces de Nadal en tódalas cidades do primeiro mundo alumeando a todo meter. Serán lámparas de baixo consumo?

Feliz Centro Comercial e prosperas rebaixas de xaneiro!

O que está a pasar en Polonia é moi grave. Parece incrible que un país coma Polonia estea a dar os mesmos pasos que réximes non democráticos deron en tempos pasados:

Os xemelgos contra Goethe

Vai par de xemelgos

Purificación en Polonia

A homofobia chega do este

Censura en Polonia

Polonia e os perigosos Teletubbies

Polonia inicia unha caza de bruxas comunistas

Polonia paranoica

Technorati Tags: Polonia

Preguntome por que o concello de A Pastoriza é un dos poucos da provincia que non ten un só curso do Plan FIP 2007,… e mira que temos cursos a porrón. A pregunta, por suposto, é retórica.

Plan FIP 2007

Technorati Tags: Plan FIP

Estes días estase a falar moito sobre a proposta de Rajoy de poñerlle letra ó himno español. Supoño que se refería a temas coma estes cando dixo que o Partido Popular “centrábase” nas preocupacións dos cidadáns.

Unha das grandes cousas que ten o himno español é precisamente o feito de non ter letra, fai que cando menos sexa un himno bastante mellor que a maioría dos que pululan por aí. Non se pode esquecer que a case totalidade de himnos nas súas letras recurren a pautas comúns:

1. Un archienemigo: pode ser un estado viciño, a antiga potencia colonial, os comunistas, os liberais, … En fin, alguén a quen botarlle a culpa de todos os males do país.

2. Ensalzamento da violencia: En case tódolos himnos falase de guerras, morte, violencia e demáis chorradas.

3. Apoloxía do patriotismo: Un patriotismo irracional e fanático que ten como culminación dar a vida pola patria. Un gran invento da burguesía para que o proletariado libre as súas guerras crendo que son as deles.

Poucos himnos falan de valores sociais, de fraternidade, de igualdade de dereitos pola sinxela razón de que case na súa totalidade están compostos por burgueses e estómagos agradecidos.

Postos a poñerlle letra ó himno español case sería mellor adoptar como propio o himno francés que é un himno moi fermoso e acojona cantidade antes de empezar os partidos da selección gala.

Technorati Tags: himno español

Os trapos sucios da Unión Europea con relación a Cuba:

En un documento confidencial titulado “Policy Paper on EU Medium Term Strategy Towards Democracy in Cuba”(documento de política sobre la estrategia a medio plazo de la UE para la democracia en Cuba), Bruselas confirma su intención de llevar a cabo una política paralela a la de Washington con el fin de alcanzar el mismo objetivo. Cuba es el único país latinoamericano víctima de sanciones políticas y diplomáticas por parte de la Unión Europea, que adoptó una posición común en 1996, oficialmente por “atentado a los derechos humanos”. Sólo otros cuatro países en el mundo padecen la misma suerte: Birmania, Irak, Nigeria y Zimbabwe [3].

La retórica de la Unión Europea sobre los derechos humanos para justifica la estigmatización de Cuba es un pretexto poco creíble, como demuestra el último informe de Amnistía Internacional de 2007. En el continente americano, desde Canadá hasta Argentina, las violaciones de los derechos humanos son terroríficas y Cuba es, con mucha diferencia, el país menos inculpado por la organización.

Las inhumanas sanciones económicas que Estados Unidos impone a los cubanos afectan directamente a Europa. En abril de 2007, un banco austríaco comprado por un fondo estadounidense cerró todas las cuentas de casi un centenar de clientes de origen cubano que residen en la república alpina, aplicando así de manera extraterritorial –y entonces ilegal– la legislación estadounidense en un tercer país. El banco Bawag, vendido al fondo financiero Cerberus, anunció a sus clientes cubanos, de la noche a la mañana, que tenía que cerrar sus cuentas a causa de su nacionalidad [9].

Thomas Heimhofer, portavoz de Bawag, afirmó de manera categórica que la decisión era “irrevocable”. Miriam Vargas, una de las clientes afectadas por la medida, lamentó esa discriminación y confesó sentirse ofendida por el “tono denigrante de la carta que le mandó el banco”. El diputado verde Karl Öllinger, también cliente de la institución, se sublevó contra esta decisión: “Cerrar las cuentas de alguien a causa de su nacionalidad viola la ley austríaca y si el director de Bawag no rectifica esta medida en los próximos diez días, voy a cerrar todas mis cuentas”. En cuanto al ministro de Asuntos Sociales, Erwin Buchinger, lanzó un llamado al boicot de Bawag: “Las empresas entienden mejor cuando se tocan sus intereses” [10].

El gobierno austríaco anunció sanciones contra la empresa vienesa por aplicación ilegal de sanciones extranjeras. La ministra de Relaciones Exteriores, Ursula Plassnik, señaló que Austria no era el “51 estado federal de Estados Unidos” y que las leyes austríacas y europeas debían respetarse. Bruselas ha permanecido en un silencio ensordecedor respecto a este asunto [11].

Fonte orixinal: Rebelión

A pelaxe da Unión Europea podese ver en moitos campos:

• Calando como putas mentres Estados Unidos instala bases de misiles a carón das fronteiras rusas. A que se armou cando os rusos facían o mesmo en Cuba (o mundo estivo o borde dunha guerra nuclear).
• Deixando soa a Dinamarca cando a famosa crise das caricaturas de Mahoma.
• Tentando colar ós cidadáns unha constitución por e para o capital, menos mal que os franceses non son parvos.
• Mirando para outro lado mentres en Polonia un par de xemelgos neonazis comenten toda case de falcatruadas e violacións dos dereitos humanos.
• etc, etc, etc, …

Technorati Tags: on Europea

Nestes días tiven a oportunidade de votar unha ollada a vários programas de governo duns cantos partidos políticos. Un ten estes vícios!

O certo é que en case todos se fai referéncia o tema de internet, sobre todo as conexións claro está anque tamén a formación para as novas tecnoloxías. Terra Galega de Pol, PSOE de A Pastoriza, BNG de A Pastoriza fan referencia a este tema nos seus programas eleitorais. Lástima que sexa con dez anos de retraso. Parece polo menos que escomenza a haber vontade política de dotar ó rural dun verdadeiro sistema de acceso a internet e eliminar o colo de botella que impoñen a conexións de baixa velocidade. Imaxinade, por exemplo, o que é subir un podcast a través dunha conexión a 56 Kb: tortura chinesa da voa.

Ainda asi parece que no maxin dos políticos costa discernir conceptos como wifi e wimax anque se presupón a voa vontade.

Agardo non ter que esperar outros dez largos anos para poder ver en A Pastoriza o mesmo que comentei na entrada sobre a situación das conexións a internet en Estónia…

Technorati Tags: A Chaira, eleccións, internet

Este pequeño estado báltico con menos da metade de poboación de Galiza e inmerso en tensións internas e unha grave crise económica dalle sen embargo mil voltas a Galiza en cuestións relacionadas con Internet:

- El 54 % de la población estonia es usuaria de internet (datos de la encuesta sobre la E-Pista, TNS EMOR, junio 2005).

- El 34 % de los hogares cuenta con ordenador y de ellos el 82% tiene conexión a internet. (encuesta sobre la E-Pista, TNS EMOR, primavera 2004).

- Todos los centros de enseñanza de Estonia están conectados a internet.



- Hay más de 700 puntos públicos de acceso a internet en Estonia, lo que supone 51 por cada 100.000 personas, una de las proporciones más altas de Europa.

- Además de los ordenadores de uso público con conexión a la red, hay más de 550 espacios públicos en los que, aquellos que tienen ordenadores portátiles, pueden usar una conexión rápida a internet, frecuentemente gratuita. Las zonas de conexión a internet sin cable se van extendiendo y ya abarcan todo Estonia.



- Los ciudadanos pueden hacer su declaración de la renta a través de internet.

- Es posible acceder vía internet y en tiempo real a la descripción de los gastos efectuados por el Estado.



- En agosto de 2000, el Gobierno de Estonia fue pionero a nivel mundial al transformar las reuniones de su Gabinete ejecutivo en sesiones sin documentos en papel, pasando a utilizar un sistema de bases de datos conectadas por la red.

- El 72% de los usuarios estonios de internet realizan sus operaciones bancarias cotidianas a través de la red (encuesta sobre la E-Pista, TNS EMOR, junio 2005)

Fonte: Wikipedia

Que estamos a facer mal nos? podemos nacionalizar uns cantos políticos estonios?

Technorati Tags: Estonia, internet