Esta semana pasada tiven que escoitar como unha persoa me relataba algo que por repetitivo e esperado non deixa de enfurecerme. Esa persoa contoume o que lle aconteceu a un familiar seu (ao que coñezo).
Un, cando se entrega ao estudo sacrificando horas de ocio, de sono, de vida social e o mesmo tempo brega dÃa tras dÃa cun traballo agarda que cando menos o seu esforzo sexa valorado ou tido en conta para algo.
A persoa da que vou falar era por expediente a mellor en termos obxetivos, asà o dictaban as súas cualificacións. Cando a institución académica na que cursaba os seus estudos ofertou un posto de traballo na que o único criterio de selección era o expediente académic, ela era a primeira na lista. Ese posto tiña que ser para ela. Pero…
…o posto non foi para ela. Por que? Porque ela non era filla dun dos xefeciños desa institución…
Benvidos a Endogamia, Comunidade Autonoma dun paÃs chamado España.
Un ano máis chega o Nadal. É como a declaración da renda, o Gran Irmán ou a gripe: periodicidade anual.
Millóns de persoas votanse a rúa cheos de espiritu navideño dispostos a queimar a súa VISA en compras ridÃculas que rematan nos faiados das casas pasados uns dÃas. Un “El Dorado” anual para tendas e centros comerciais. Mentres, noutras partes do mundo, millóns de persoas morren de fame ou malviven con menos dun euro ao dÃa.
Ese bonito balón de fútbol polo que pagamos 50 euros foi feito por un meniño paquistanà de 9 anos que cobra 50 euros ao mes traballando en xornadas de 15 horas diarias para a multinacional americana. Esa mesma que lle paga varias dúcias de millóns de dólares anuais a un fulano por darlle patadas a un balón feito por ese neno.
Este “estatus quo” que permite que o 25% da xente teña de todo e o 75% da xente non teña de nada é necesario mantelo cunha serie de polÃticas que son dictaminadas por as mega corporacións e lobbies económicos que controlan os destinos dos governos. Entre elas están: que as potencias occidentais apoien as governos corruptos nos paises pobres a cambio de ter barra libre para roubar os seus recursos naturais; dedicir que novos paises poden existir e cales non; escoller o proximo paÃs a atacar para roubarlle o petróleo; crear un inimigo real ou ficticio co que atemorizar as masas dóciles…
Dentro duns dÃas Papa Noel chegará chego de regalos para grandes e cativos, milleiros de fermosos animais de compañia serán regalados no Nadal; milleiros de fermosos animais de compañia serán abandoados no vran. Igual que o ano pasado, igual que o ano próximo.
Outro fermoso Nadal para que os mesmos do ano pasado poidan facer a mesma obstentación e que farán o ano que ben.
Agora que o cambio climático deixou de ser unha fumada de hippies e ecoloxistas, e os gobernos empezan a darnos leccións de como gastar menos enerxÃa, que bonito é ver as luces de Nadal en tódalas cidades do primeiro mundo alumeando a todo meter. Serán lámparas de baixo consumo?
Feliz Centro Comercial e prosperas rebaixas de xaneiro!
Preguntome por que o concello de A Pastoriza é un dos poucos da provincia que non ten un só curso do Plan FIP 2007,… e mira que temos cursos a porrón. A pregunta, por suposto, é retórica.
Plan FIP 2007
Technorati Tags: Plan FIP
Estes días estase a falar moito sobre a proposta de Rajoy de poñerlle letra ó himno español. Supoño que se refería a temas coma estes cando dixo que o Partido Popular “centrábase” nas preocupacións dos cidadáns.
Unha das grandes cousas que ten o himno español é precisamente o feito de non ter letra, fai que cando menos sexa un himno bastante mellor que a maioría dos que pululan por aí. Non se pode esquecer que a case totalidade de himnos nas súas letras recurren a pautas comúns:
1. Un archienemigo: pode ser un estado viciño, a antiga potencia colonial, os comunistas, os liberais, … En fin, alguén a quen botarlle a culpa de todos os males do país.
2. Ensalzamento da violencia: En case tódolos himnos falase de guerras, morte, violencia e demáis chorradas.
3. Apoloxía do patriotismo: Un patriotismo irracional e fanático que ten como culminación dar a vida pola patria. Un gran invento da burguesía para que o proletariado libre as súas guerras crendo que son as deles.
Poucos himnos falan de valores sociais, de fraternidade, de igualdade de dereitos pola sinxela razón de que case na súa totalidade están compostos por burgueses e estómagos agradecidos.
Postos a poñerlle letra ó himno español case sería mellor adoptar como propio o himno francés que é un himno moi fermoso e acojona cantidade antes de empezar os partidos da selección gala.
Technorati Tags: himno español
Os trapos sucios da Unión Europea con relación a Cuba:
En un documento confidencial titulado “Policy Paper on EU Medium Term Strategy Towards Democracy in Cuba”(documento de política sobre la estrategia a medio plazo de la UE para la democracia en Cuba), Bruselas confirma su intención de llevar a cabo una política paralela a la de Washington con el fin de alcanzar el mismo objetivo. Cuba es el único país latinoamericano víctima de sanciones políticas y diplomáticas por parte de la Unión Europea, que adoptó una posición común en 1996, oficialmente por “atentado a los derechos humanos”. Sólo otros cuatro países en el mundo padecen la misma suerte: Birmania, Irak, Nigeria y Zimbabwe [3].
La retórica de la Unión Europea sobre los derechos humanos para justifica la estigmatización de Cuba es un pretexto poco creíble, como demuestra el último informe de Amnistía Internacional de 2007. En el continente americano, desde Canadá hasta Argentina, las violaciones de los derechos humanos son terroríficas y Cuba es, con mucha diferencia, el país menos inculpado por la organización.
Las inhumanas sanciones económicas que Estados Unidos impone a los cubanos afectan directamente a Europa. En abril de 2007, un banco austríaco comprado por un fondo estadounidense cerró todas las cuentas de casi un centenar de clientes de origen cubano que residen en la república alpina, aplicando así de manera extraterritorial –y entonces ilegal– la legislación estadounidense en un tercer país. El banco Bawag, vendido al fondo financiero Cerberus, anunció a sus clientes cubanos, de la noche a la mañana, que tenía que cerrar sus cuentas a causa de su nacionalidad [9].
Thomas Heimhofer, portavoz de Bawag, afirmó de manera categórica que la decisión era “irrevocable”. Miriam Vargas, una de las clientes afectadas por la medida, lamentó esa discriminación y confesó sentirse ofendida por el “tono denigrante de la carta que le mandó el banco”. El diputado verde Karl Öllinger, también cliente de la institución, se sublevó contra esta decisión: “Cerrar las cuentas de alguien a causa de su nacionalidad viola la ley austríaca y si el director de Bawag no rectifica esta medida en los próximos diez días, voy a cerrar todas mis cuentas”. En cuanto al ministro de Asuntos Sociales, Erwin Buchinger, lanzó un llamado al boicot de Bawag: “Las empresas entienden mejor cuando se tocan sus intereses” [10].
El gobierno austríaco anunció sanciones contra la empresa vienesa por aplicación ilegal de sanciones extranjeras. La ministra de Relaciones Exteriores, Ursula Plassnik, señaló que Austria no era el “51 estado federal de Estados Unidos” y que las leyes austríacas y europeas debían respetarse. Bruselas ha permanecido en un silencio ensordecedor respecto a este asunto [11].
Fonte orixinal: Rebelión
A pelaxe da Unión Europea podese ver en moitos campos:
- Calando como putas mentres Estados Unidos instala bases de misiles a carón das fronteiras rusas. A que se armou cando os rusos facían o mesmo en Cuba (o mundo estivo o borde dunha guerra nuclear).
- Deixando soa a Dinamarca cando a famosa crise das caricaturas de Mahoma.
- Tentando colar ós cidadáns unha constitución por e para o capital, menos mal que os franceses non son parvos.
- Mirando para outro lado mentres en Polonia un par de xemelgos neonazis comenten toda case de falcatruadas e violacións dos dereitos humanos.
- etc, etc, etc, …
Technorati Tags: on Europea
Últimos Comentarios